<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?><!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<XML>
<JOURNAL>
<Issn>جعفری فر</Issn>
<YEAR>2024</YEAR>
<VOL>سال دوم، شماره هفتم، پاییز 1401</VOL>
<NO>02</NO>
<MOSALSAL></MOSALSAL>
<PAGE_NO>32</PAGE_NO>
<ARTICLES> 
	<ARTICLE> 
		<TitleF> حاشیه نشینی شهرها و مسائل حقوق آن</TitleF>
		<TitleE> حاشیه نشینی شهرها و مسائل حقوق آن</TitleE>
		<TitleLang_ID>1</TitleLang_ID>
		<web_url>https://qlaw.ir/dp-80-1385-article</web_url>
		<ABSTRACTS>
			<ABSTRACT>
			<Language_ID>1</Language_ID>
			<CONTENT>رشد شتابان کلان‌شهرها، پدیده حاشیه‌نشینی را به عنوان چالشی جدی در جوامع امروزی پدید آورده است. این مقاله به بررسی این معضل اجتماعی، ریشه‌ها، پیامدها و راهکارهای مقابله با آن می‌پردازد. در این پژوهش، با استفاده از روش‌های کیفی و کمی، ابعاد مختلف حاشیه‌نشینی، از جمله مهاجرت بی‌رویه به کلان‌شهرها، فقدان امکانات رفاهی، آموزشی و فرهنگی در مناطق حاشیه‌ای و ارتباط آن با آسیب‌های اجتماعی و جرایم مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که حاشیه‌نشینی، پیامدهای ناگواری مانند فقر، بیکاری، اعتیاد، طلاق، جرایم خشونت‌آمیز و ناامنی اجتماعی را به دنبال دارد.برای ریشه‌کن کردن این معضل، برنامه‌ریزی جامع و اقداماتی از جمله توانمندسازی ساکنان حاشیه شهرها، ارتقای خدمات رفاهی و فرهنگی، ایجاد فرصت‌های شغلی و توجه به ابعاد حقوقی و اجتماعی این پدیده ضروری است. یافته ها تاکید دارد که حل مسائل حقوقی حاشیه‌نشینی، از جمله تثبیت مالکیت، ارائه خدمات عمومی، مبارزه با تبعیض و تأمین امنیت، نقشی اساسی در ارتقای کیفیت زندگی ساکنان این مناطق و احقاق حقوق آنها خواهد داشت.          </CONTENT>
</ABSTRACT>
<ABSTRACT>
			<Language_ID>2</Language_ID>
			<CONTENT></CONTENT>
			</ABSTRACT>
		</ABSTRACTS>

		<PAGES>
			<PAGE>
			<FPAGE>1</FPAGE>
			<TPAGE>32</TPAGE>
			</PAGE>
		</PAGES>
		
		<ACCEPT_DATE>
			2024/02/07		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			۱۴۰۲/۱۱/۱۸		</ACCEPT_DATE_FA>
		
		<AUTHORS>		
<AUTHOR>
<Name>سجاد احرامی</Name>
<FirstName>سجاد</FirstName>
<LastName>احرامی</LastName>
<affiliation></affiliation>
<email></email>
<orcid></orcid>
</AUTHOR></AUTHORS>

		<KEYWORDS><KEYWORD>
<KeyText>حاشیه‌نشینی، مهاجرت، آسیب‌های اجتماعی، جرایم، توانمندسازی، خدمات رفاهی، فرصت‌های شغلی</KeyText>
</KEYWORD></KEYWORDS>

		<REFRENCES>
			<REFRENCE>
				<REF></REF>
			</REFRENCE>
		</REFRENCES>
</ARTICLE> 
 
	<ARTICLE> 
		<TitleF>  بررسی چهل حق از حقوق بشر  از نگاه امام علی  ع </TitleF>
		<TitleE>  بررسی چهل حق از حقوق بشر  از نگاه امام علی  ع </TitleE>
		<TitleLang_ID>1</TitleLang_ID>
		<web_url>https://qlaw.ir/dp-80-1221-article</web_url>
		<ABSTRACTS>
			<ABSTRACT>
			<Language_ID>1</Language_ID>
			<CONTENT>تلاش نگارندگان این مقاله، تبیین نگاه امام علی (ع) به حقوق بشر با استخراج نگاه ایشان به چهل حق از حقوق بشر است. فرضیه این مقاله آن است که بخش‌های عمده از حقوق بشر معاصر، مورد تائید اهل‌بیت و امام علی (ع) است. هرچند در مبدأ، مبادی، غایت و هدف حقوق بشر و هستی‌شناسی و معرفت‌شناسی، تفاوت‌هایی با نگاه غالب در حوزه حقوق بشر وجود دارد و حقوق بشر بین‌المللی به جنبه‌های معنوی و سعادت بشری، کمتر توجه دارد و بیشتر بر حقوق مادی متمرکز است، ولی بسیاری از مواردی که به‌عنوان حقوق بشر شناخته می‌شود من‌جمله مواردی مانند حق حیات، حق بهره‌مندی از کرامت انسانی، حق بر صلح، حق بر امنیت و ایمنی، حق بر برابری، حق بر آزادی بیان، حق بر مالکیت، حق بر بهره‌مندی از نظم عمومی، حق بر مهاجرت، حق بر کار شایسته، حق بر ممنوعیت شکنجه، حق بر بهره‌مندی از استانداردهای مناسب زندگی، حق بر آموزش، حقوق زنان و کودکان و افراد دارای معلولیت، مورد تائید اسلام و امام علی (ع) است.Extracting the view of Imam Ali (PBUH) towards 40 cases of human rightsAbstractThe authors of this article try to extract the view of Imam Ali (PBUH) towards 40 principles of human rights. The hypothesis of this article is that human rights are approved by Ahl al-Bayt and Imam Ali (PBUH). Although there are differences in the origin, principles, goal and objective of human rights and ontology and epistemology, and in spite of the fact that international human rights pay less attention to spiritual aspects of human rights and focus more on material rights, but many human rights, including such as the right to life, the right to human dignity, the right to peace, the right to security and safety, the right to equality, the right to freedom of expression, the right to property, the right to public order, the right to free movement, the right to decent work, the right to prohibition of torture, the right to standard living conditions, the right to education, the rights of women and children and people with disabilities are confirmed and endorsed by Islam and Imam Ali (PBUH). Key words: human rights, Islam, Imam Ali, international relationsمنابعالمقری، نصر بن مزاحم، 1410 ق، وقعه صفین، قم، مكتبه آيه الله العظمی المرعشي النجفي.ابن اثیر، علی بن محمد، 1422 ق، الكامل فى التاريخ‌، بیروت، دار صادر.ابن حنیفه، نعمان بن محمد، 1385، دعائم الاسلام و ذکر الحلال و الحرام و القضایا و الاحکام عن اهل بیت رسول الله علیه و علیهم افضل السلام، قم، موسسه آل البیت (ع)پاینده، ابوالقاسم، 1381، نهج الفصاحه، قم، انصاریان.تمیمی آمدی، عبدالواحد بن محمد، 1410 ق، غرر الحکم و درر الکلم، تهران، دار الکتب الاسلامی.حر عاملی، محمد بن حسن، 1414 ق، تفصیل وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه، قم، آل البیت (ع).حرانی، ابو محمد حسن، 1404 ق، تحف العقول عن آل‌ِ الرسول، تهران، دار الکتب الاسلامیه.شریف الرضی، محمد بن حسین، 1404 ق، نهج البلاغه، قم، مکتبه آیه الله العظمی المرعشي النجفي.علامه مجلسی، محمدباقر، 1403 ق، بحار الانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار، بیروت، دار احياء التراث العربي.کلینی، محمد بن یعقوب، 1407 ق، الکافی، تهران، دار الكتب الاسلاميه.محمودی، محمدباقر، 1376، نهج السعاده فی مستدرک نهج البلاغه، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامیمحمدی ری شهری، محمد، 1384، میزان الحکمه، قم، موسسه علمي فرهنگي دار الحديث.محقق کرکی، علی بن حسین، 1414 ق، جامع المقاصد فی شرح القواعد، قم، موسسه آل البیت (ع) </CONTENT>
</ABSTRACT>
<ABSTRACT>
			<Language_ID>2</Language_ID>
			<CONTENT></CONTENT>
			</ABSTRACT>
		</ABSTRACTS>

		<PAGES>
			<PAGE>
			<FPAGE>34</FPAGE>
			<TPAGE>51</TPAGE>
			</PAGE>
		</PAGES>
		
		<ACCEPT_DATE>
			2023/03/06		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			۱۴۰۱/۱۲/۱۵		</ACCEPT_DATE_FA>
		
		<AUTHORS>		
<AUTHOR>
<Name>سید محمد ساداتی نژاد - سید علی ساداتی نژاد</Name>
<FirstName>سید</FirstName>
<LastName>محمد</LastName>
<affiliation></affiliation>
<email></email>
<orcid></orcid>
</AUTHOR></AUTHORS>

		<KEYWORDS><KEYWORD>
<KeyText>حقوق بشر، اسلام، امام علی، روابط بین‌الملل</KeyText>
</KEYWORD></KEYWORDS>

		<REFRENCES>
			<REFRENCE>
				<REF></REF>
			</REFRENCE>
		</REFRENCES>
</ARTICLE> 
 
	<ARTICLE> 
		<TitleF> منابع مشروعیت حاکمیت در عربستان سعودی </TitleF>
		<TitleE> منابع مشروعیت حاکمیت در عربستان سعودی </TitleE>
		<TitleLang_ID>1</TitleLang_ID>
		<web_url>https://qlaw.ir/dp-80-1200-article</web_url>
		<ABSTRACTS>
			<ABSTRACT>
			<Language_ID>1</Language_ID>
			<CONTENT> پایگاه‌های مشروعیت رژیم سعودی شامل عناصر ایدئولوژی، سنت، فردیت، رفاه و شورا می‌باشند. از تعاریف مشروعیت به ظرفیت یک نظام در تولید این باور در جامعه بازمی‌گردد که نظام سیاسی موردنظر و نهادهای وابسته به آن مناسب‌ترین نهادها برای مدیریت کشور می‌باشند، لذا چنین باوری منجر به پذیرش حق حاکمیت آن رژیم توسط مردم می‌شود. این پژوهش به‌ عناصر دیرپای مشروعیت ساز در نظام پادشاهی عربستان که هریک به‌نوبه خود می‌توانند پازل مشروعیت و یا اقتدار این رژیم را تکمیل نمایند خواهد پرداخت. یافته ها نشان میدهد که مشروعیت ایدئولوژیک، مشروعیت سنتی ، مشروعیت فردی ، مشروعیت رفاهی ، مشروعیت شورایی عناصر مشروعیت ساز در نظام پادشاهی عربستان هستند.</CONTENT>
</ABSTRACT>
<ABSTRACT>
			<Language_ID>2</Language_ID>
			<CONTENT></CONTENT>
			</ABSTRACT>
		</ABSTRACTS>

		<PAGES>
			<PAGE>
			<FPAGE>1</FPAGE>
			<TPAGE>25</TPAGE>
			</PAGE>
		</PAGES>
		
		<ACCEPT_DATE>
			2023/01/08		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			۱۴۰۱/۱۰/۱۸		</ACCEPT_DATE_FA>
		
		<AUTHORS>		
<AUTHOR>
<Name>علی فعال</Name>
<FirstName>علی</FirstName>
<LastName>فعال</LastName>
<affiliation></affiliation>
<email></email>
<orcid></orcid>
</AUTHOR></AUTHORS>

		<KEYWORDS><KEYWORD>
<KeyText>حقوق، مشروعیت، عربستان، حکومت</KeyText>
</KEYWORD></KEYWORDS>

		<REFRENCES>
			<REFRENCE>
				<REF></REF>
			</REFRENCE>
		</REFRENCES>
</ARTICLE> 
 
	<ARTICLE> 
		<TitleF> بررسی عملکرد  میانچیگری سازمان ملل در بحران‌های بین‌المللی</TitleF>
		<TitleE> بررسی عملکرد  میانچیگری سازمان ملل در بحران‌های بین‌المللی</TitleE>
		<TitleLang_ID>1</TitleLang_ID>
		<web_url>https://qlaw.ir/dp-80-1201-article</web_url>
		<ABSTRACTS>
			<ABSTRACT>
			<Language_ID>1</Language_ID>
			<CONTENT>میانجی‌گرى به دليل انعطاف و پويايى در انواع اختلافات و منازعات - از خانوادگى و مدنى تا سياسى و بین‌المللى - قابليت كاربرد دارد. میانجی‌ها با استفاده از دانش و توانايى­هاى ارتباطى، استدلالى و اقناعى خود مى­توانند طرف‌هايى را كه نسبت به يكديگر و موضوعات مورد اختلاف تلقى­ها و مواضع سرسختانه­ ى دارند گاه آن چنان تحت تأثير قرار دهند كه خود پيش قدم حل اختلافات شان شوند. نخستين قواعد جامع براي حل اختلافات بین‌المللي از طريق میانجی‌گري و مساعي جميله به موجب قرارداد اول كنفرانس ۱۸۹۹ لاهه اتخاذ گرديد.که بنا به بند سوم از اصل دوم منشور سازمان ملل متحد دولت‌ها مکلف شدند اختلافات بین‌المللی و دعاوي خود را به شیوه‌هاي مسالمت‌آمیز به صورتی که صلح و امنیت بین‌المللی و عدالت به خطر نیافتد حل و فصل نمایند، و از توسل به زور جهت حل بحران ها خودداري نمایند. از شیوه‌های مسالمت‌آمیز بحث شده در این منشور می‌توان به میانجی‌گری اشاره کرد حال این پژوهش به دنبال بررسی عملکرد میانجیگری سازمان ملل در بحران‌های بین‌المللی در بحران حمله عراق به ایران، بحران حمله آمریکا به عراق ، بحران حمله اسرائیل به لبنان است. سوال اصلی این است که عملکرد میانجی گرایانه سازمان ملل در بحران های حمله عراق به ایران، حمله آمریکا به عراق ، حمله اسرائیل به لبنان چگونه بوده است؟</CONTENT>
</ABSTRACT>
<ABSTRACT>
			<Language_ID>2</Language_ID>
			<CONTENT></CONTENT>
			</ABSTRACT>
		</ABSTRACTS>

		<PAGES>
			<PAGE>
			<FPAGE>1</FPAGE>
			<TPAGE>25</TPAGE>
			</PAGE>
		</PAGES>
		
		<ACCEPT_DATE>
			2023/01/08		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			۱۴۰۱/۱۰/۱۸		</ACCEPT_DATE_FA>
		
		<AUTHORS>		
<AUTHOR>
<Name>سجاد احرامی</Name>
<FirstName>سجاد</FirstName>
<LastName>احرامی</LastName>
<affiliation></affiliation>
<email></email>
<orcid></orcid>
</AUTHOR></AUTHORS>

		<KEYWORDS><KEYWORD>
<KeyText>بحران حمله عراق به ایران، بحران حمله آمریکا به عراق ، بحران حمله اسرائیل به لبنان، میاجیگری  ،سازمان ملل متحد، بحران</KeyText>
</KEYWORD></KEYWORDS>

		<REFRENCES>
			<REFRENCE>
				<REF></REF>
			</REFRENCE>
		</REFRENCES>
</ARTICLE> 
 
	<ARTICLE> 
		<TitleF> نقش سازمان ملل در بحران لیبی</TitleF>
		<TitleE> نقش سازمان ملل در بحران لیبی</TitleE>
		<TitleLang_ID>1</TitleLang_ID>
		<web_url>https://qlaw.ir/dp-80-1202-article</web_url>
		<ABSTRACTS>
			<ABSTRACT>
			<Language_ID>1</Language_ID>
			<CONTENT> با آغاز خیزش مردمی در شمال آفریقا و تسری ناآرامی های جهان عرب از تونس و مصر به لیبی در فوریه 2011 ، به دلیل اعتراضات مردمی در خصوص وضعیت نامناسب سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و...، حکومت معمر قذافی دست به واکنش خشونت بار و سرکوب شدید معترضان زد. در خصوص بحران لیبی، اولین واکنش شورای امنیت در تاریخ 22 فوریه 2011 در قالب یک جلسه مشورتی غیر رسمی بود که در آن از دولت‌ها خواست به تعهدات مرتبط با مسئولیت حمایت عمل کنند. هم‌چنین شورای امنیت سازمان ملل با تصویب دو قطعنامه زمینه برای اقدامات بین‌المللی در حمایت از مردم و افراد غیر نظامی در برابر حملات نظامی نیروهای قذافی فراهم ساخت. واکاوی دقیق تر نقش سازمان ملل در بحران لیبی مسئله ای است که در این پژوهش که به روش توصیفی-تببینی گردآوری شده مورد بررسی قرار خواهد گرفت. یافته ها نشان میدهد که قطعنامه ها به گوه ای صادر شد که که بر مسئولیت حمایت و مداخله بشر دوستانه تأکید داشت و موجب مباحث زیادی درباره ی مشروعیت و قانونی بودن اقدام نظامی کشورهای مداخله کننده و به ویژه ناتو به وجود آورد</CONTENT>
</ABSTRACT>
<ABSTRACT>
			<Language_ID>2</Language_ID>
			<CONTENT></CONTENT>
			</ABSTRACT>
		</ABSTRACTS>

		<PAGES>
			<PAGE>
			<FPAGE>1</FPAGE>
			<TPAGE>25</TPAGE>
			</PAGE>
		</PAGES>
		
		<ACCEPT_DATE>
			2023/01/08		</ACCEPT_DATE>

		<ACCEPT_DATE_FA>
			۱۴۰۱/۱۰/۱۸		</ACCEPT_DATE_FA>
		
		<AUTHORS>		
<AUTHOR>
<Name>ماندانا صبوری</Name>
<FirstName>ماندانا</FirstName>
<LastName>صبوری</LastName>
<affiliation></affiliation>
<email></email>
<orcid></orcid>
</AUTHOR></AUTHORS>

		<KEYWORDS><KEYWORD>
<KeyText>لیبی، قذافی، بحران، سازمان ملل متحد،  قطعنامه های سازمان ملل</KeyText>
</KEYWORD></KEYWORDS>

		<REFRENCES>
			<REFRENCE>
				<REF></REF>
			</REFRENCE>
		</REFRENCES>
</ARTICLE> 
</ARTICLES>
</JOURNAL>
</XML>
